Met Vlieger onder zeil

In 2025 zetten we koers naar de Hebriden. We waren er eerder geweest, maar toen zeilden we meteen door naar de Buiten Hebriden en voeren we de Binnen Hebriden voorbij. Terwijl die, met eilanden als Skye, Jura en Rúm, beslist de moeite waard schijnen te zijn. Hoog tijd dus om die alsnog te bezoeken. Tegelijkertijd hadden we ook nog steeds onze zinnen gezet op Ierland. Opties waren eerst noordwaarts naar de Hebriden en via de Ierse oostkust en het Engels Kanaal terug, of juist andersom. Maar eerst noordwaarts had onze voorkeur.

'Ga toch lekker zuid' zeiden steigergenoten in onze thuishaven. Er woei een straffe noordwester en het was nog bitter koud begin juni. Een gestage stoet depressies trok over de Noordzee en het zag er naar uit dat de wind voorlopig nog wel even hardnekkig en hard uit de noordwesthoek zou blijven blazen. Géén ideale omstandigheden om aan een oversteek richting Schotland te beginnen. 'Zo'n rondje UK kun je natuurlijk ook rechtsom varen, dus eerst zuidwaarts', zo hielden onze steigergenoten ons voor. Ze hadden natuurlijk gelijk. Er was geen enkele reden om stug vast te houden aan het plan eerst naar Schotland te zeilen. En wie weet, zou het weer wat later in de zomer inderdaad nog lekker opknappen.  3-17 juni 2024: Toch maar zuid Maar toen we een dag later losgooiden zat de wind meer westelijk dan noordwestelijk. We zetten toch maar koers richting Den Oever met het plan om een paar dagen op Texel te blijven in de hoop op beter weer. Dat kwam er natuurlijk niet, ijdele h...

 "... van eiland naar eiland, en van vogelparadijs naar vogelparadijs." Zo besluit de redactie van Zeilen de intro op het artikel dat we voor hen schreven over onze reis naar Shetland in de zomer van 2023. Het verscheen in de Zeilen van maart 2024 ...    ‘Het is hartstikke druk’ zegt Marie-José als ze van het voordek weer naar de kuip loopt. Uit de mist doemen inderdaad meerdere mastjes op. Ik heb er nog niet zo veel oog voor. De in de mist gehulde aanloop van North Haven op Fair Isle eist al mijn aandacht. We hebben niet zo veel aan het advies uit de pilot om de Stack in lijn te houden met Sheep Craig. Die opvallende rots is namelijk helemaal niet te zien. Met één oog op het schermpje van de plotter en het ander in de mist turend scharrelen we voorzichtig naar binnen. Het blijkt inderdaad druk. We sluiten als derde boot langszij twee andere jachten aan. Dat hebben we hier nog nooit meegemaakt. Sheep Craig op Fair Isle   Zodra de boot aan de kant ligt verwisse...

Voor ons is het Kanaal meestal een tweede keus. Als het weer een reis naar het noorden onaantrekkelijk maakt, wenden we de steven zuidwaarts. Tweede keus dus eigenlijk. Zo ook in 2022. Maar dat wil niet zeggen dat het geen leuke zeiltochten zijn. We noemen het onze korte broeken reizen. Ook wel een keertje lekker. Met de blanke top der duinen over bakboord zakken we af, steken de Maasmond over en zoeken ons een weg tussen de windparken, banken en verkeersscheidingsstelsels voor de Zeeuwse en Belgische kust. De ochtend na ons vertrek uit IJmuiden lopen we een zomers Dunkerque binnen. We laven ons er aan moules frites en vervolgen de volgende dag, als het tij weer de goede kant oploopt, onze reis rond Cap Gris Nez naar Boulogne. Een derde dagtocht brengt ons in Dieppe. Van daaruit halen we weer een nachtje door en steken recht over naar Cherbourg. Hoewel we tot Dieppe geplaagd werden door een hardnekkig gebrek aan wind, kunnen we op weg naar Cherbourg heerlijk zeilen met het grootzeil ...

De Lofoten hebben op veel zeezeilers een ongekende aantrekkingskracht. De eilandengroep binnen de poolcirkel is met enige vrije tijd goed te bereiken. Zo introduceert de redactie van Zeilwereld het verhaal dat we schreven over onze eerste reis naar de Lofoten (zomer 2015).

In de zomer van 2019 kunnen we een langere periode weg. We hebben drie maanden voor de boeg als we begin juni het Stortemelk uitzeilen en koers naar het noorden zetten. Het plan is ambitieus: naar Spitsbergen. We hebben ons goed op dit avontuur voorbereid. De vergunningen en verzekeringen zijn op orde, we hebben geoefend in het schieten met een groot kaliber geweer en de Vlieger volgestouwd met proviand. Tegelijkertijd zijn we ons er ook van bewust dat we aan een reis beginnen met een groot afbreukrisico. Het is immers een heel eind. Dat we meteen na ons vertrek uit onze thuishaven aan de oversteek naar Noorwegen kunnen beginnen, komt dan ook goed uit. In de weken voor ons vertrek bestuderen we regelmatig de ijskaarten die de Noorse meteo uitgeeft. Er blijkt dan nog uitzonderlijk veel ijs rond Spitsbergen te liggen. Het pakijs reikt nog tot aan de noordkust van de eilanden, de oostkant ligt nog grotendeels vol, en de wind blaast ijsvelden rond de zuidpunt van Spitsbergen, de S...