21 juni 2010

Vestfirdir: voorjaar vieren

Het kan dan wel al eind juni zijn, hier in het noorden van IJsland is het volop voorjaar. De pinksterbloemen bloeien nog uitbundig, net als de dotters. En de orchideetjes staan nog maar net in de knop. Toen we gisteren vanuit Bolungarvik via het Tungudalur omhoog klommen, waren de watersnippen in de natte graslanden achter Holskirkja nog druk aan het baltsen.

17 juni 2010

Sneafellsjokull: land van vuur en ijs

Marie-Jose haar verjaardag valt samen met de nationale feestdag van IJsland. Er heerst een feestelijke stemming in Olafsvik. Maar misschien komt dat vooral doordat het prachtig weer is: er staat nauwelijks wind en de zon schijnt uitbundig. Een mooie dag om de Sneafellsjokull te beklimmen vinden we.

13 juni 2010

Reykjavik: wereldstad met allure

Hoewel Reykjavik niet veel groter is dan een gemiddeld Nederlands provinciestadje, heeft het de allure van een heuse wereldstad. De twee winkelstraten in het centrum barsten van het leven. Er zijn leuke kroegjes, restaurants en winkeltjes. De straten worden bevolkt door zowel locals als hordes toeristen. En dat blijkt een leuke mix. We voelen ons hier wel thuis. De Vlieger ligt inmiddels al een dag of wat aan de steiger bij de zeilvereniging van Reykjavik.

8 juni 2010

Vestmannaeyjar: Ruziemakende trollen


Het verhaal gaat dat de Vestmannaeyjar eilanden aan de zuidkust van IJsland hun ontstaan te danken hebben aan twee ruziemakende trollen. Zij had hem op de koffie gevraagd. In plaats van dat ze een genoeglijk samenzijn hadden liep het koffiedrinken uit op onenigheid. De trollenman liep boos weg en dat vond zij zo onbeschoft dat ze hem handenvol stenen en gruis nawierp. Dat alles kwam in zee terecht en vormde de Vestmannaeyjar eilanden.

4 juni 2010

Noord Atlantische Oceaan: Raven Flokki

Toen Flokki Vilgerdarson, beter bekend als Raven Flokki, in de negende eeuw van de Faeroer richting IJsland vertrok, had hij drie raven bij zich. Na enkele dagen zeilen liet hij de eerste raaf los. De raaf vloog terug in de richting waarvan ze waren vertrokken. Flokki wist toen dat hij nog niet halverwege was. Toen hij wat later de tweede raaf losliet, cirkelde deze enkele malen rond de boot en lande toen weer aan dek. Dat was voor Flokki het teken dat ze halverwege waren. Toen hij uiteindelijk de derde raaf losliet, vloog deze voor het schip uit weg. Flokki wist toen dat hij over de helft was en wist ook welke koers hij moest aanhouden om in IJsland uit te komen.