4 juni 2010

Noord Atlantische Oceaan: Raven Flokki

Toen Flokki Vilgerdarson, beter bekend als Raven Flokki, in de negende eeuw van de Faeroer richting IJsland vertrok, had hij drie raven bij zich. Na enkele dagen zeilen liet hij de eerste raaf los. De raaf vloog terug in de richting waarvan ze waren vertrokken. Flokki wist toen dat hij nog niet halverwege was. Toen hij wat later de tweede raaf losliet, cirkelde deze enkele malen rond de boot en lande toen weer aan dek. Dat was voor Flokki het teken dat ze halverwege waren. Toen hij uiteindelijk de derde raaf losliet, vloog deze voor het schip uit weg. Flokki wist toen dat hij over de helft was en wist ook welke koers hij moest aanhouden om in IJsland uit te komen.
Wij hebben het onderweg van de Faeroer naar IJsland een stuk makkelijker met de navigatie. De GPS vertelt doorlopend waar we ons bevinden. En anders helpen kompas en log, samen met een grote stapel zeekaarten, ons wel onze weg te vinden. We hebben dan ook geen raven meegenomen toen we van de Faeroer vertrokken.
Aan het verhaal over Flokki Vilgerdarson en zijn raven kleeft ongetwijfeld de nodige legendevorming. Feit is wel dat de Vikingers hun navigatie onder andere baseerden op het voorkomen en het gedrag van zeevogels. En dat kunnen wij ons goed voorstellen. Want de vogels laten het zien als we land naderen: hun aantallen en de soortenrijkdom nemen dan snel toe. Zo zagen we, toen we enkele dagen geleden de Faeroer naderden, vanaf ongeveer 50 zeemijlen uit de kust enorme hoeveelheden Noorse Stormvogels. Ze voerden, laag over de golven zwenkend, een prachtig ballet op.
De zee om ons heen is nu echter leeg op een enkele Noorse stormvogel en Jan-van-Gent na. Als we straks echter de Vestmannayaer eilanden naderen dan zullen hun aantallen wel weer toenemen en dan zullen we ook wel weer andere soorten zien. Zo ver is het echter nog niet. Onze raaf zou op dit punt nog terug gevlogen zijn.